DOSTAWA
Wszystko, co musisz wiedzieć o przerywanym poście
Intermittent fasting to jeden z najpopularniejszych systemów dietetycznych ostatniej dekady. Popularność ta wynika z faktu, że spora część użytkowników zgłaszała łatwiejsze niż w przypadku innych metod zarządzanie apetytem i lepsze wyniki zarówno w odchudzaniu, jak i w przywracaniu wszelkich zmienionych parametrów metabolicznych, takich jak poziom cukru we krwi czy ciśnienie tętnicze. Podsumowując: należy unikać samodzielnego stosowania skomplikowanych protokołów żywieniowych, a przed wejściem na ścieżkę żywieniową skonsultować się ze specjalistą.
Jak działa post przerywany?
Podstawową zasadą postu przerywanego jest stworzenie "okna" postu o czasie trwania, który wpływa na ogólny bilans kalorii i gospodarkę hormonalną
Podstawowe zasady
Pomimo wykorzystania okna postu, pozostałych posiłków nie należy spożywać dowolnie, ale konieczne jest stosowanie zdrowej i zbilansowanej diety opartej na Diecie Śródziemnomorskiej oraz wykonywanie ćwiczeń fizycznych
Ostrzeżenia i przeciwwskazania
Nie można uznać, że jest to praktyka odpowiednia dla każdego. Należy zachować pewną ostrożność, zwłaszcza w przypadku indywidualnej podatności na hipoglikemię, niskie ciśnienie krwi, anemię oraz zawroty głowy lub omdlenia, a także w szczególnych warunkach, takich jak wiek rozwojowy, ciąża i laktacja, niektóre terapie lekowe, osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania lub mające je w przeszłości
Zalety przerywanego postu
Wielką zaletą przerywanego postu jest utrata masy ciała oraz poprawa niektórych parametrów metabolicznych, takich jak wrażliwość na insulinę, glikemia i hemoglobina glikowana, triglicerydemia, cholesterolemia, ciśnienie krwi i mocznica. Innym korzystnym efektem jest przywrócenie prawidłowego poczucia głodu i sytości, zwłaszcza u osób cierpiących na "głód nerwowy".
Wady przerywanego postu
Jest bardzo trudny do utrzymania w średnim i długim okresie z psychofizycznego punktu widzenia; może prowadzić do problemów ze snem i uogólnionego osłabienia, ze zmniejszoną wydajnością w okresach zwiększonej aktywności; jest generalnie nie do pogodzenia z uprawianiem sportu; niektórymi ważnymi skutkami ubocznymi mogą być zły nastrój, drażliwość, niepokój, bóle głowy i zaparcia